«سندرم ناسپاسی» در مدیریت ملی: آیا نفت عامل بدبختی کشور است؟

چکیده

در تالار گفتمان اقتصادیون نظریه‌ای به‌ نام «نظریه نفرین منابع‌» قد علم کرده که به محمل بزرگ بهانه‌جویی برای ناکارآمدی مدیریت ملی کشورهای صاحب ثروت منابع طبیعی تبدیل شده است. بر اساس این نظریه، منابع طبیعی (نظیر نفت) بلای جان کشورهای نفت‌خیز شده‌اند.اقتصاددانان مبلغان بزرگ این نظریه هستند و به خاطر حاکمیت اقتصاددانان بر تصمیم‌های حکومت، گفتمان ملی حاکمان، خط‌مشی‌گذاران، مدیران و سیاستمداران این کشور نیز مملو از عباراتی نظیر «نفت عامل بدبختی است»‌، «ما مدیران نفتی هستیم‌»، «اقتصاد ما نفتی است» و مانند آن است. واقعاً این نظریه درست است؟ در این شماره درباره این موضوع صحبت خواهم کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Ingratitude Syndrome: Is Oil the Cause of the Country's Misery?

چکیده [English]

In the economists' forum, a theory called the "resource curse theory" has emerged, which has become a major excuse for the inefficiency of the national administration of countries, rich in natural resources. According to this theory, natural resources (such as oil) have become the scourge of oil-rich countries. Economists are the great propagandists of this theory, and because of the dominance of economists over government decisions, the national discourse of rulers, policy makers, managers and politicians, they are full of phrases such as "oil is the cause of misery". Is this theory really true? I will talk about this controversial topic in this issue.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Oil
  • Ingratitude
  • Resource Curse
  • Public Policy