مطالعات مدیریت دولتی ایران

مطالعات مدیریت دولتی ایران

نقش تصویر مسئله عمومی و پیوند مسئله عمومی در توجه به مسئله عمومی؛ مطالعه‌ای در افکار‌عمومی و خط‌مشی‌گذاران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
الهام بهارلو 1
سید عباس ابراهیمی 2
1 دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی گرایش تصمیم‌گیری و خط‌مشی‌گذاری عمومی، گروه آموزشی مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
10.22034/jipas.2025.530185.1821
چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش، بررسی عوامل تعیین‌کننده «توجه به مسئله عمومی» به‌عنوان پیش‌شرط حیاتی برای ورود مسائل به دستورکار خط‌مشی‌گذاری است. پژوهش با این فرض آغاز می‌شود که در جامعه‌ای مانند ایران با ساختار تصمیم‌گیری متمرکز و فضای رسانه‌ای ویژه، درک سازوکارهای جلب توجه عمومی و نخبگان به مسائل، برای اثربخشی و مشروعیت خط‌مشی‌ها ضروری است. هدف مشخص، آزمون تأثیر چهار متغیر کلیدیِ دانش یا آگاهی از مسئله، تصویر مسئله عمومی، پیوند مسئله عمومی و استفاده از رسانه بر میزان توجه به مسائل عمومی در دو گروه افکار عمومی (شهروندان) و خط‌مشی‌گذاران (نمایندگان مجلس) است. 
روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، توصیفی و از نظر نتیجه، کاربردی است که با روش پیمایشی و به‌صورت تک‌مقطعی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دو گروه بود: الف) 19 نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، و ب) 98 نفر از شهروندان استان اصفهان. نمونه‌گیری به روش تصادفی انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته بود که براساس مبانی نظری و با استفاده از مطالعات پیشین طراحی شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با نظر خبرگان تأیید شد و پایایی آن نیز از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای همه سازه‌ها (که همگی بالاتر از 0.70 بودند) مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها، از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حدأقل مربعات جزئی (PLS)  و با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS  استفاده شد. 
یافته‌های پژوهش: یافته‌های حاصل از تحلیل مدل معادلات ساختاری، هر چهار فرضیه اصلی پژوهش را تأیید کرد: 1- دانش یا آگاهی از مسئله عمومی تأثیر مثبت و معناداری بر توجه به مسئله عمومی دارد.  این یافته نشان می‌دهد که هرچه افراد اطلاعات بیشتری درباره ابعاد و پیامدهای یک مسئله داشته باشند، احتمال توجه و حساسیت آنان نسبت به آن بیشتر می‌شود؛ 2-  تصویر مسئله عمومی تأثیر مثبت و معناداری بر توجه به مسئله عمومی دارد. به‌عبارت دیگر، نگرش کلی و ادراک افراد از مثبت یا منفی بودن، آسیب‌زا یا مفید بودن یک مسئله، در جلب توجه آنان مؤثر است؛ 3- پیـوند مسئله عمومی (ارتباط یک مسئله با مسـائل دیگر) تأثیر مثـبت و معناداری بر توجه به مسئله عمومی دارد. هنگامی‌که یک مسئله با دغدغه‌ها یا مسائل مهم‌تر و گسترده‌تر(مانند امنیت، اقتصاد، عدالت) پیوند داده می‌شود، شانس جلب توجه افزایش می‌یابد؛
4- استفاده از رسانه، قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده توجه به مسئله عمومی بود. این نتیجه بر نقش محوری رسانه‌ها (اعم از سنتی و جدید) در برجسته‌سازی، چارچوب‌دهی و شکل‌دهی به اولویت‌های ذهنی افراد تأکید می‌کند.
نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان می‌دهد که فرایند جلب توجه به مسائل عمومی در ایران، فرایندی پیچیده و چندبعدی است که عمدتاً توسط عوامل شناختی و رسانه‌ای هدایت می‌شود و کمتر متأثر از ویژگی‌های دموگرافیک است. پیامدهای عملی مهم این یافته‌ها برای خط‌مشی‌گذاران و نهادهای حکمرانی عبارت‎اند از: 1- بازطراحی ارتباطات خط‌مشی: دولت و نهادهای تصمیم‌ساز باید از شیوه‌های یک‌سویه اطلاع‌رسانی فاصله گرفته و به‌سمت کارزارهای ارتباطی مشارکت‌جویانه و مسئله‌محور حرکت کنند. این کارزارها باید با هدف افزایش دانش عمومی از مسائل، شکل‌دهی به تصاویر واقع‌بینانه اما اثرگذار از آن‌ها و ایجاد پیوندهای معنادار میان مسائل فنی با دغدغه‌های روزمره و ارزش‌های اساسی جامعه طراحی شوند؛ 2- تنظیم گفتمان رسانه‌ای: به‌جای نگاه کنترلی صرف به رسانه‌ها، نهادهای خط‌مشی‌گذار باید نقش توانمندساز و تسهیل‌گر را برای رسانه‌ها (به‌ویژه رسانه‌های تخصصی) ایفا کنند. شفاف‌سازی داده‌ها، آموزش روزنامه‌نگاران حوزه عمومی و تعامل سازنده با سکوهای رسانه‌ای جدید، می‌تواند به تولید محتوای غنی‌تر و جلب توجه مؤثرتر بینجامد؛ 3- تقویت سرمایه شناختی جامعه: برای ایجاد حساسیت پایدار نسبت به مسائل عمومی، لازم است نظام آموزشی از سطح مدارس تا دانشگاه‌ها بازنگری شود. گنجاندن آموزش مهارت‌های تفکر انتقادی، تحلیل مسائل اجتماعی و سواد رسانه‌ای می‌تواند نسلی از شهروندان آگاه‌تر و مسئولیت‌پذیرتر پرورش دهد که به‌صورت فعال‌تر در فرایند خط‌مشی‌گذاری مشارکت می‌جویند؛ و 4- رصد و مدیریت تصویر و پیوند مسائل: خط‌مشی‌گذاران نیازمند سازوکارهایی برای رصد مستمر تصویر عمومی مسائل و نقشه‌برداری از پیوندهای آن‌ها در فضای گفتمانی هستند. این درک به آنان کمک می‌کند تا در زمان مناسب، با روایت‌پردازی مناسب، توجه لازم را به مسائل استراتژیک جلب کرده و از غفلت یا سوءتفاهم عمومی جلوگیری کنند.
کلیدواژه‌ها
مسئله عمومی
پیوند مسئله
دانش یا آگاهی از مسئله
تصویر مسئله
توجه به مسئله

عنوان مقاله English

The Role of Public Issue Image and Issue Linkage in Drawing Attention to Public Issues among Public Opinion and Policymakers

نویسندگان English

Elham Baharlou 1
Seyed Abbas Ebrarimi 2
1 PhD Student in Public Administration,, Department of Management, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran.
2 Associate Professor, Department of Management, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran
چکیده English

Purpose: The primary objective of this study is to examine the determinants of attention to public issues as a critical precondition for their entry into the policy agenda. The research is grounded in the assumption that in a society such as Iran, characterized by a centralized decision-making structure and a distinctive media environment, understanding the mechanisms through which public and elite attention is mobilized is essential for the effectiveness and legitimacy of public policies. Specifically, the study aims to test the effects of four key variables—issue knowledge or awareness, public issue image, issue linkage, and media use—on the level of attention paid to public issues among two groups: public opinion (citizens) and policymakers (members of parliament).
Methodology: In terms of purpose, this research is descriptive, and in terms of outcome, it is applied in nature. The study employed a cross-sectional survey design. The statistical population consisted of two groups: nineteen members of the Islamic Consultative Assembly and ninety-eight citizens of Isfahan Province. Participants were selected using random sampling methods. Data were collected through a researcher-designed questionnaire developed on the basis of theoretical foundations and previous empirical studies. The face and content validity of the questionnaire were confirmed by expert review, and its reliability was verified using Cronbach’s alpha coefficients for all constructs, all of which exceeded the acceptable threshold of 0.70. To analyze the data and test the research hypotheses, structural equation modeling (SEM) was conducted using the partial least squares (PLS) approach with SmartPLS software.
Findings: The results of the structural equation modeling analysis supported all four main hypotheses of the study. Issue knowledge or awareness was found to have a positive and statistically significant effect on attention to public issues, indicating that greater awareness of an issue’s dimensions and consequences increases the likelihood of public sensitivity and attention. Public issue image also exerted a positive and significant influence, suggesting that individuals’ overall perceptions and evaluations of an issue—whether it is viewed as harmful, beneficial, or consequential—play an important role in attracting attention. In addition, issue linkage, defined as the extent to which a public issue is connected to broader and more salient concerns such as security, economic conditions, or social justice, was shown to significantly enhance attention to public issues. Among all examined variables, media use emerged as the strongest predictor of attention to public issues, underscoring the central role of both traditional and new media in agenda-setting, framing, and shaping individuals’ cognitive priorities.
Conclusion: The findings indicate that the process of attracting attention to public issues in Iran is complex and multidimensional, driven primarily by cognitive and media-related factors rather than demographic characteristics. These results carry important practical implications for policymakers and governance institutions. Effective policy communication requires moving beyond one-way information dissemination toward participatory and issue-centered communication strategies that enhance public knowledge, shape realistic yet compelling issue images, and create meaningful linkages between technical policy problems and citizens’ everyday concerns and core societal values. Furthermore, rather than adopting a purely controlling approach to media, policymakers should assume an enabling and facilitative role by promoting transparency, supporting specialized journalism, and engaging constructively with emerging media platforms. Strengthening the cognitive capital of society through reforms in the education system-from schools to universities-can foster critical thinking, issue analysis skills, and media literacy, thereby cultivating more informed and responsible citizens who actively participate in policymaking processes. Finally, continuous monitoring of public issue images and their discursive linkages can enable policymakers to strategically frame issues, mobilize attention at critical moments, and prevent public neglect or misunderstanding of key policy challenges.

کلیدواژه‌ها English

Public Issue
Issue Linkage
Issue Knowledge/Awareness
Issue Image
Attention to Issue
الوانی، سیدمهدی (1385). درآمدی بر نقش و اندازه دولت در ایران. مجلس و راهبرد، 23 (53)، 32-11.
الصاق، شکیبا؛ گیوریان، حسن؛ ربیعی‌مندجین، محمدرضا؛ جمشیدی‌اوانکی، مینا (1400). پیچیدگی‌های شناسایی مسائل عمومی در ایران با رویکرد داده‌بنیاد. فصلنامه راهبرد، 30 (4)، 730-691.
پورعزت، علی‌اصغر (1387). مبانی دانش اداره دولت و حکومت: (مبانی مدیریت دولتی). تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
پورعزت، علی‌اصغر؛ سوداگر، هاشم؛ سعدآبادی، علی‌اصغر؛ هاشمی‌کاسوایی، مینا (1397). شاخص‌های اولویت‌بندی مسائل عمومی. اندیشه مدیریت راهبردی، 13 (2)، 169-139.
سلیمانی‌خوئینی، مهدی؛ دانشفرد، کرم‌الله؛ نجف‌بیگی، رضا (1398). الگوی اقتضایی شناسایی مسائل عمومی در فرآیند خط‌مشی‌گذاری ایران با تأکید بر عوامل پیشران. مدیریت دولتی، 11 (4)، 556-530.
شیخ‌پور، مهدیه؛ سلاجقه، سنجر (1396). وضعیت مسئله‌یابی رسمی و میزان اجرای خط‌مشی‌های عمومی (مورد مطالعه: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی). خط‌مشی‌گذاری عمومی در مدیریت (رسالت مدیریت دولتی)، 8 (27)، 63-51.
صافی‌اصفهانی، محمدوحید؛ عطاردی، محمدرضا؛ نصراللهی، محمدصادق (1401). الگوی تعیین مسائل در فرآیند خط‌مشی‌گذاری سازمان‌های فرهنگی بخش عمومی: مطالعه موردی سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان. دوفصلنامه علمی دین و ارتباطات، 29 (2)، 220-189.
وحید، مجید (1381). بررسی فرآیند شکل‌گیری و قرارگیری مشکل در عرصه عمومی و دستورکار سیاست‌گذاری. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، (57)، 285-309.
 
Alsagh, S., Givarian, H., Rabiei Mandajin, M. R., & Jamshidi Avanaki, M. (2022). The Complexities of Identifying Public Issues in Iran with a Grounded Theory Approach. Rahbord Quarterly, 30(4), 691–730. (in Persian)
Alvani, S. M. (2006). An Introduction to the Role and Size of Government in Iran. Majlis & Rahbord, 23(53), 11–32. (in Persian)
Arlt, D., Schumann, C., & Wolling, J. (2023). What does the public know about technological solutions for achieving carbon neutrality? Citizens' knowledge of energy transition and the role of media. Frontiers in Communication, 8. 1005603.
Bailey, I. (2022). Media coverage, attention cycles and the governance of plastics pollution. Environmental Policy and Governance, 32(5), 377–389.
Baumgartner, F. R., & Jones, B. D. (2009). Agendas and instability in American politics (2nd ed.). University of Chicago Press.
Braun, L. (2012). Social media and public opinion [Unpublished master's thesis]. University of Valencia.
Carlson, J. M., Kaull, H., Steinhauer, M., Zigarac, A., & Cammarata, J. (2020). Paying attention to climate change: Positive images of climate change solutions capture attention. Journal of Environmental Psychology, 71, 101477.
Carlson, J. M., Lehman, B. R., & Thompson, J. L. (2019). Climate change images produce an attentional bias associated with pro-environmental disposition. Cognitive Processing, 20(3), 385–390.
Carvalho, J., Carmo Duarte, M., & Ruedin, D. (2024). Follow the media? News environment and public concern about immigration. European Journal of Political Research, 64(1), 117–133.
Choi, J., & Wehde, W. (2019). Venue preference and earthquake mitigation policy: Expanding the micro-model of policy choice. Review of Policy Research, 36(5), 683–701.
Chu, Z., Yang, T., & Zhang, Z. (2024). Assessing the role of public, media, and government attention on air pollution governance in China. Sustainable Cities and Society, 113, 105681.
Dunaway, J., Branton, R. P., & Abrajano, M. A. (2010). Agenda setting, public opinion, and the issue of immigration reform. Social Science Quarterly, 91(2), 359–378.
Dye, T. R. (2005). Understanding public policy (11th ed.). Pearson Education.
Haewoon, K., An, J., Salminen, J., Jung, S.-G., & Jansen, B. J. (2018). What we read, what we search: Media attention and public attention among 193 countries. Proceedings of the 2018 World Wide Web Conference (pp. 893–902). ACM.
Huddy, L., Feldman, S., Taber, C., & Lahav, G. (2005). Threat, anxiety, and support of antiterrorism policies. American Journal of Political Science, 49(3), 593–608.
Jones, B. D., & Baumgartner, F. R. (2005). The politics of attention: How government prioritizes problems. University of Chicago Press.
Lin, H., Zhang, M., & Qi, X. (2025). Social bots shape public issue networks in China’s dual-carbon agenda: A network analysis using MRQAP. Humanities and Social Sciences Communications, 12, 432.
Liu, X., Arnold, V., & Letitia, A. (2008). Regional news portrayals of global warming and climate change. Environmental Science & Policy, 11(5), 379–393.
Liu, X., Robinson, S., & Vedlitz, A. (2016). Public problem characterization, policy solution generation, and intra-agenda connectivity. Policy Studies Journal, 44(4), 396–423..
Liu, X., Robinson, S., & Vedlitz, A. (2017). A micro model of problem definition and policy choice: Issue image, issue association, and policy support of power plants. Policy Studies Journal, 48(1), 11–37.
Lourenço, R. P., & Costa, J. P. (2007). Incorporating citizens’ views in local policy decision making processes. Decision Support Systems, 43(4), 1499–1511.
Luo, H., Meng, X., Zhao, Y., & Cai, M. (2023). Rise of social bots: The impact of social bots on public opinion dynamics in public health emergencies from an information ecology perspective. Telematics and Informatics, 85, 102070.
McCright, A. M. (2009). The social bases of climate change knowledge, concern, and policy support in the U.S. general public. Hofstra Law Review, 37(4), 1017–1047.
Mielby, H., Sandøe, P., & Lassen, J. (2013). The role of scientific knowledge in shaping public attitudes to GM technologies. Public Understanding of Science, 22(2), 155–168.
Newig, J. (2004). Public attention, political action: The example of environmental regulation. Rationality and Society, 16(2), 149–190.
Peters, B. G., Pierre, J., & King, D. S. (2005). The politics of path dependency: Political conflict in historical institutionalism. The Journal of Politics, 67(4), 1275–1300.
Pour Ezzat, A. A. (2008). The Foundations of the Knowledge of Government and Governance Administration (Foundations of Public Administration). Tehran: SAMT Publication. (in Persian)
Pourezzat, A. A., Soodagar, H., Sadeghabad, A. A., & Hashemi Kasouei, M. (2019). Indicators for Prioritizing Public Issues. Strategic Management Thought, 13(2), 139–169. (in Persian)
Rauchfleisch, A., Siegen, D., & Vogler, D. (2021). How COVID-19 displaced climate change: Mediated climate change activism and issue attention in the Swiss media and online sphere. Environmental Communication, 17(3), 313–321.
Rose, M., & Baumgartner, F. R. (2013). Framing the poor: Media coverage and U.S. poverty policy, 1960–2008. Policy Studies Journal, 41(1), 22–53.
Safi Isfahani, M. V., Attardi, M. R., & Nasrollahi, M. S. (2023). The Model of Problem Definition in the Policy-Making Process of Public Sector Cultural Organizations: A Case Study of Isfahan Municipality's Cultural, Social, and Sports Organization. Religion & Communication, 29(2), 189–220. (in Persian)
Sheikhpour, M., & Salajegheh, S. (2018). The Status of Formal Problem-Finding and the Degree of Implementation of Public Policies (Case Study: Ministry of Cooperatives, Labor, and Social Welfare). Public Policy in Management (The Mission of Public Administration), 8(27), 51–63. (in Persian)
Soleimani Khoeeni, M., Daneshfard, K., & Najafbeigi, R. (2020). A Contingent Model for Identifying Public Issues in the Iranian Policy-Making Process with an Emphasis on Driving Factors. Public Administration, 11(4), 530–556. (in Persian)
Stone, D. (1997). Policy paradox: The art of political decision making. W. W. Norton & Company.
Stoutenborough, J. W., Sturgess, S. G., & Vedlitz, A. (2013). Knowledge, risk, and policy support: Public perceptions of nuclear power. Energy Policy, 62, 176–184.
Sun, Z., & Yang, J. (2020). Media usage, political interest and citizens’ issue attention to government annual report in China—Evidence from 19 major cities. Journal of Asian Public Policy, 14(3), 353–374.
Vahid, M. (2002). Investigating the Process of Problem Formation and Placement in the Public Sphere and the Policy Agenda. Journal of the Faculty of Law and Political Science, (57), 285–309. (in Persian)
Yang, Z., Liao, D., & Jia, H. (2023). Similarities and differences with the 'general public': Chinese civil servants' attitude to genetically modified organisms and its influencing factors. GM Crops & Food, 14 (1), 1–13.
Yongjoo, J., & Haider-Markel, D. P. (2001). Tracing issue definition and policy change: An analysis of disability issue images and policy response. Policy Studies Journal, 29(2), 215–231.
Zhang, Y., Liu, X., & Vedlitz, A. (2019). Issue-specific knowledge and willingness to coproduce: The case of public security services. Public Management Review, 22(10), 1464–1488.
Zhou, B., & Ding, H. (2023). How public attention drives corporate environmental protection: Effects and channels. Technological Forecasting and Social Change, 191, 122486.

  • تاریخ دریافت 23 خرداد 1404
  • تاریخ پذیرش 24 شهریور 1404