بختیاری رمضانی، متین؛ قدمی، کاوه؛ و آجرلو، مرتضی (۱۴۰۴). نقش تجزیه و تحلیل داده های کلان در مدیریت بحران سازمان پلیس ایران، نشریه مطالعات راهبردی ناجا، ۱۰(۳۷)، ۶۵-۱۰۴
پورعزت، علیاصغر؛ فیروزپور، آرمین؛ و سعدآبادی، علی اصغر (۱۳۹۲). مطالعه و مقایسه رویکرد اجتماعمحور مدیریت بحران در کشورهای منتخب، مدیریت سازمانهای دولتی، ۱(۲)، ۳۷.
ترکیان، مهدی؛ دانشفرد، کرم الله؛ ولیخانی، ماشاالله؛ و پیلهوری، نازنین (۱۴۰۱). طراحی مدل انسجام بین سازمانی در اجرای خط مشی های مدیریت بحران با رویکرد ساختاری تفسیری، نشریه مدیریت بحران، ۱۱(۲)، ۲.
حبیبپور گتابی، کرم؛ و کاریجعفری، بهزاد (۱۳۹۸). مطالعه جایگاه سازمان های مردم نهاد در مدیریت بحران شهر تهران، مجله مطالعات اجتماعی ایران، ۱۳(۲)، ۲۹-۵۴.
حسینی جیردهی، حسین؛ نورمحمد، محمد (۱۴۰۳). سازماندهی و مدیریت نیروهای مردمی در مقابله با بحران های اجتماعی، نشریه مدیریت بحران های اجتماعی، ۱۶(۵۲)، ۱۵۹-۱۸۷.
دانائیفرد، حسن (۱۴۰۴). نظریه حکمرانی بحرانزای چرخه ای: چارچوبی مفهومی برای فهم چگونگی تولید بحران توسط سیستمهای حکمرانی، مطالعات مدیریت دولتی ایران، ۸(۲)، 1-24.
دانائیفرد، حسن (۱۳۹۹). چارچوبی برای تحلیل کشورداری. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۰(۳)، ۱۷۵–۱۸۷.
دانائیفرد، حسن (۱۴۰۰). بهسوی «نظریه سازمانداری»: پیوند حکمرانی، مدیریت و عملیات. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۰(۴)، ۱-۲۰.
درخشانفر، حجت؛ شیاری، رضا؛ امینی، افشین؛ کریمان، حمید؛ کلانتری میبدی، محمد؛ و شهرامی، علی (۱۳۹۰). تدوین عملیاتی برنامه بیمارستانی بحران، مجله پژوهش علوم سلامت و نظامی، ۹(۳)، ۱۶۵.
ربانی، الهام؛ موغلی، علیرضا؛ شاهین، آرش؛ و عباسی، نرگس (۱۴۰۱). آسیب شناسی مدیریت بحران سازمانی مبتنی بر رویکرد آنالیز مخاطرات و راهبری عملیات (مطالعه موردی در صنعت نفت ایران)، مجله ایرانی مطالعات مدیریت، ۱۶(۱)، ۴۳-۶۰.
رجایی، زهرا؛ بنی هاشمی، سید علی؛ و حیدری، غلامحسین (۱۴۰۳). بررسی تاثیر شایستگی ها و توانمندسازی مدیران بر کیفیت عملیات مدیریت بحران(مورد مطالعه: مدیران شهرداری های استان خراسان جنوبی)، نشریه مدیریت شهری، ۲۳(۷۷)، ۸۹-۱۰۷.
رضاییان، احد؛ و رضاییان، علی حسین (۱۳۹۵). آیندهپژوهی بحران آب در ایران به روش سناریوپردازی، مجله اکو هیدرولوژی، ۳(۱)، ۱-۱۷.
سوری، علیرضا (۱۳۹۴). اصول و مبانی و رویکردهای بحران، نشریه مدیریت بحران های اجتماعی، ۷(۲۴)، ۹۹.
شبستر، محسن (۱۴۰۰). حکمرانی در بحران؛ از زلزله سرپل ذهاب تا پاندمی کرونا، نشریه حکمرانی متعالی، ۱(۲)، ۱۸۲-۱۸۶.
صالحی نودز، اسما؛ یعقوبی، نورمحمد؛ و کیخا، عالمه (۱۴۰۰). طراحی الگوی مدیریت بحران اجتماع محور با استفاده از رویکرد فراترکیب، مطالعات مدیریت دولتی ایران، ۴(۲)، ۷۱-۱۰۲.
صلاتی مومنی، داود؛ زندیان، حامد؛ ابراهیم پور، حبیب؛ و نعمتی، ولی (1401). عوامل تقویت کننده مدیریت بحران کرونا در مراکز آموزشی درمانی شهرستان اردبیل، مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، 21 (800)200-179.
صمدی میارکلائی، حمزه؛ و صمدی میارکلائی، حسین (۱۴۰۱). رهبری حکیمانه بحران؛ رهبری حضرت آیتالله خامنهای (مدظلهالعالی) در مواجهه با بحران همه گیری کووید-۱۹، فصلنامه مدیریت اسلامی، ۳۰(۳)، ۷۷-۱۱۴.
طاعت پور، فاطمه؛ و محمدیدوست، سلیمان (۱۴۰۲). تحلیل نظام حکمرانی در مدیریت بحران بخش آب، مجله آبخوان و قنات، ۴(۲)، ۲۰۵-۲۱۴.
عبدی دانشپور، زهره؛ فلاحی، علیرضا؛ و مرادی، داریوش (۱۳۹۵). تحلیل روابط بین سازمانی در مدیریت بحران در شهر اصفهان، نشریه مدیریت بحران، ۵(۱)، ۲۵-۳۷.
عظیمی، محدثه؛ و پورعزت، علی اصغر (۱۳۹۷). بررسی امکان سناریوپردازی برای مدیریت بحران در شهر تهران (مورد مطالعه: زلزله)، فصلنامه راهبرد، ۲۷(۸۸)، ۶۱-۸۱.
قاضی، حسن (۱۳۹۶). آموزش و یادگیری برای مدیریت بحران با بهکارگیری محیط شبیهسازی مجازی بازی، نشریه مدیریت بحرانهای اجتماعی، ۹(۳۳)، ۱۶۹-۱۹۵.
کریمینژاد، مژده؛ گلشنی، علیرضا؛ و بوستانی، فردین (۱۳۹۷). آسیبشناسی سیاست گذاری بحران آب در ایران با رویکرد آیندهنگاری، فصلنامه راهبرد، ۲۷(۸۹)، ۹۵-۱۲۴.
کمالی، یحیی؛ و میرزایی، جلال (۱۳۹۶). مقایسه ساختار مدیریت بحران در ایران، ژاپن، هند و ترکیه، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، ۷(۲۵)، ۲۴۵-۲۸۹.
ماهر، علی؛ مالمیر، راضیه؛ طغیانی، راهله؛ و صفری، محمدصالح (۱۳۹۹). مدیریت بحران بیماری کووید ۱۹: باز مهندسی نظام ارائه خدمات سلامت در ایران، مجله سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، ۳۸(۱)، ۱۱-۱۸.
محمد رفیعی، سیدکمال الدین (۱۳۸۷). دولت و مدیریت بحران (با نگاهی به نقش کلی دولت)، نشریه سیاست دفاعی، ۱۷(۶۵)، ۵۱.
محمدیسیرت، حسین (۱۴۰۰). اصول و مبانی قرآنی مدیریت جهادی بحران های اجتماعی، نشریه مدیریت بحرانهای اجتماعی، ۱۳(۴۲)، ۷۵-۱۰۵.
مزینانی، مهدی؛ و مایلی، محمدرضا (۱۴۰۰). سیاست گذاری در بحران کرونا و تاثیر پیامدهای آن بر عملکرد سیاسی و اقتصادی جامعه، نشریه جستارهای سیاسی معاصر، ۱۱(۴)، ۳۸۶-۴۰۲.
منافی، سمیه؛ و سرایی، محمدحسین (۱۴۰۰). ارزیابی مدیریت یکپارچه بحران با رویکرد زیرساخت اطلاعات فضایی، نشریه اقتصاد و برنامهریزی شهری، ۲(۱)، ۱۰-۱۸.
مهدیه، امید؛ و نظری، حسن (۱۴۰۳). بررسی تاثیر راهبرد مدیریت بحران و مشارکت مردمی بر اثربخشی مدیریت بحران، مجله مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، ۸(۳۱)، ۲۰۷-۲۲۴.
واعظی، محمود (۱۳۸۹). نظام نوین بینالمللی و مدیریت بحرانهای بینالمللی، فصلنامه راهبرد، ۱۹(۵۶)، ۷.
Abdi Daneshpour, Z., Fallahi, A., & Moradi, D. (2016). Analysis of inter-organizational relations in crisis management in Isfahan city. Crisis Management Journal, 5(1), 25–37. (in Persian)
Ansell, C., Boin, A., & Keller, A. (2010). Managing transboundary crises: Identifying the building blocks of an effective response system. Journal of Contingencies and Crisis Management, 18(4), 195–207.
Azimi, M., & Poursezat, A. A. (2018). Investigating the possibility of scenario planning for crisis management in Tehran: A case study of earthquake. Rahbord Quarterly, 27(88), 61–81. (in Persian)
Bakhtiari Ramezani, M., Ghadami, K., & Ajorlo, M. (2025). The role of big data analysis in crisis management of the Iranian Police Organization. NAJA Strategic Studies, 10(37), 65–104. (in Persian)
Boin, A., & ‘t Hart, P. (2010). Organising for effective emergency management: Lessons from research. Australian Journal of Public Administration, 69(4), 357–371.
Boin, A., & Lodge, M. (2021). Responding to the COVID‑19 crisis: A comparative study of crisis governance. Public Administration Review, 81(3), 497–501.
Boin, A., & Rhinard, M. (2008). Managing transboundary crises: What role for the European Union? International Studies Review, 10(1), 1–26.
Boin, A., ‘t Hart, P., Stern, E., & Sundelius, B. (2016). The politics of crisis management: Public leadership under pressure. Cambridge University Press.
Boin, A., Ekengren, M., & Rhinard, M. (2020). Hiding in plain sight: Conceptualizing the creeping crisis. Risk, Hazards & Crisis in Public Policy, 11(2), 116–138.
Boin, A., Kuipers, S., & Overdijk, W. (2013). Leadership in times of crisis: A framework for assessment. International Review of Public Administration, 18(1), 79–91.
Boin, A., McConnell, A., & ‘t Hart, P. (2008). Governing after crisis: The politics of investigation, accountability and learning. Cambridge University Press.
Capano, G., Howlett, M., Jarvis, D. S., Ramesh, M., & Goyal, N. (2020). Mobilizing policy (in)capacity to fight COVID‑19: Understanding variations in state responses. Policy and Society, 39(3), 285–308.
Christensen, T., & Lægreid, P. (2020). Balancing governance capacity and legitimacy: How the Norwegian government handled the COVID‑19 crisis. Public Administration Review, 80(5), 774–779.
Comfort, L. K. (2007). Crisis management in hindsight: Cognition, communication, coordination, and control. Public Administration Review, 67(s1), 189–197.
Comfort, L. K., Boin, A., & Demchak, C. C. (2010). Designing resilience: Preparing for extreme events. University of Pittsburgh Press.
Coombs, W. T. (2007). Protecting organization reputations during a crisis: The development and application of situational crisis communication theory. Corporate Reputation Review, 10(3), 163–176.
Danaeifard, H. (2020). A framework for statecraft analysis. Organizational Resources Management Research, 10(3), 175–187. (in Persian)
Danaeefard, H. (2021). Towards “Statesmanship Theory”: Linking governance, management, and operations. Organizational Resources Management Research, 10(4), 1–20. (in Persian)
Danaeefard, H. (2025). A cyclical theory of crisis-inducing governance: A conceptual framework for understanding how governance systems produce crises. Journal of Iranian Public Administration Studies, 8(2), 1-24. (in Persian)
Derakhshanfar, H., Shiari, R., Amini, A., Kariman, H., Kalantari Meibodi, M., & Shahrami, A. (2011). Developing an operational hospital disaster plan. Journal of Military and Health Sciences Research, 9(3), 165. (in Persian)
Farazmand, A. (2001). Learning from the Katrina crisis: A global and international perspective with implications for future crisis management. Public Administration Review, 67(s1), 149–159.
Ghazi, H. (2017). Education and learning for crisis management using a virtual game simulation environment. Social Crisis Management Journal, 9(33), 169–195. (in Persian)
Habibpour Gatabi, K., & Kari Jafari, B. (2019). Studying the position of non-governmental organizations in Tehran’s crisis management. Iranian Journal of Social Studies, 13(2), 29–54. (in Persian)
Hale, T., Angrist, N., Goldszmidt, R., et al. (2021). A global panel database of pandemic policies (Oxford COVID‑19 Government Response Tracker). Nature Human Behaviour, 5(4), 529–538.
Hartley, J., & Jarvis, D. S. (2020). Policymaking in a low‑trust state: Legitimacy, state capacity, and responses to COVID‑19. Policy and Society, 39(3), 403–423.
Hosseini Jirdehi, H., & Nourmohammad, M. (2024). Organizing and managing popular forces in dealing with social crises. Social Crisis Management Journal, 16(52), 159–187. (in Persian)
Howlett, M. (2019). Designing public policies: Principles and instruments. Routledge.
Kamali, Y., & Mirzaei, J. (2017). Comparison of crisis management structures in Iran, Japan, India, and Turkey. Public Policy Strategic Studies Quarterly, 7(25), 245–289. (in Persian)
Kapucu, N. (2006). Interagency communication networks during emergencies. American Review of Public Administration, 36(2), 207–225.
Kapucu, N., & Garayev, V. (2011). Collaborative decision‑making in emergency and disaster management. International Journal of Public Administration, 34(6), 366–375.
Kariminejad, M., Golshani, A., & Boostani, F. (2018). Pathology of water crisis policymaking in Iran with a foresight approach. Rahbord Quarterly, 27(89), 95–124. (in Persian)
Kettl, D. F. (2003). Contingent coordination: Practical and theoretical puzzles for homeland security. American Review of Public Administration, 33(3), 253–277.
Kettl, D. F. (2014). System under stress: Homeland security and American politics. CQ Press.
Lodge, M., & Hood, C. (2012). Into an age of multiple crises? Public management and public service bargains across OECD countries. Governance, 25(1), 79–101.
Mahdieh, O., & Nazari, H. (2024). Investigating the impact of crisis management strategy and public participation on crisis management effectiveness. Journal of Strategic Management Studies of National Defense, 8(31), 207–224. (in Persian)
Maher, A., Malmir, R., Toghiani, R., & Safari, M. S. (2020). COVID-19 disease crisis management: Reengineering the health service delivery system in Iran. Journal of the Islamic Republic of Iran Medical Council, 38(1), 11–18. (in Persian)
Manafi, S., & Saraei, M. H. (2021). Evaluation of integrated crisis management with a spatial data infrastructure approach. Urban Economics and Planning Journal, 2(1), 10–18. (in Persian)
Mazinani, M., & Mayeli, M. R. (2021). Policymaking in the corona crisis and the impact of its consequences on the political and economic performance of society. Contemporary Political Studies, 11(4), 386–402. (in Persian)
McConnell, A. (2011). Success? Failure? Something in‑between? A framework for evaluating crisis management. Policy and Society, 30(2), 63–76.
Mohammad Rafiei, S. K. (2008). Government and crisis management: With a look at the general role of government. Defense Policy Journal, 17(65), 51. (in Persian)
Mohammadi-Sirat, H. (2021). Quranic principles and foundations of jihadi management of social crises. Social Crisis Management Journal, 13(42), 75–105. (in Persian)
Moynihan, D. P. (2009). The response to Hurricane Katrina. Public Administration Review, 69(s1), 113–126.
Nohrstedt, D., & Weible, C. M. (2010). The logic of policy change after crisis: Proximity and subsystem interaction. Risk, Hazards & Crisis in Public Policy, 1(2), 1–32.
Parker, C. F., & Stern, E. K. (2002). Blindsided? September 11 and the origins of strategic surprise. Political Psychology, 23(3), 601–630.
Pourezzat, A. A., Firouzpour, A., & Saadabadi, A. A. (2013). Studying and comparing the community-based approach to crisis management in selected countries. Management of Government Organizations, 1(2), 37. (in Persian)
Rabbani, E., Moghali, A. R., Shahin, A., & Abbasi, N. (2022). Pathology of organizational crisis management based on Hazard Analysis and Operations Leadership (HAZOP) approach: A case study in Iran’s oil industry. Iranian Journal of Management Studies, 16(1), 43–60. (in Persian)
Rajaei, Z., Banihashemi, S. A., & Heidari, G. H. (2024). Investigating the impact of managers’ competencies and empowerment on the quality of crisis management operations: A case study of municipality managers in South Khorasan Province. Journal of Urban Management, 23(77), 89–107. (in Persian)
Rezaeian, A., & Rezaeian, A. H. (2016). Futures studies of water crisis in Iran using the scenario-writing method. Journal of Ecohydrology, 3(1), 1–17. (in Persian)
Rosenthal, U., Boin, A., & Comfort, L. K. (2001). Managing crises: Threats, dilemmas, opportunities. Charles C. Thomas.
Salati Momeni, D., Zandian, H., Ebrahimpour, H., & Nemati, V. (2022). Factors strengthening COVID-19 crisis management in educational and medical centers of Ardabil city. Journal of Ardabil University of Medical Sciences, 21(4), 179–200. (in Persian)
SalehiNodez, A., Yaghoubi, N. M., & Keikha, A. (2021). Designing a model for community-based disaster management using meta-synthesis approach. Journal of Iranian Public Administration Studies, 4(2), 71–102. (in Persian)
Samadi Miarkolaei, H., & Samadi Miarkolaei, H. (2022). Wise crisis leadership; The leadership of Ayatollah Khamenei in facing the COVID-19 pandemic crisis. Journal of Islamic Management, 30(3), 77–114. (in Persian)
Scharpf, F. W. (1997). Games real actors play: Actor‑centered institutionalism in policy research. Westview Press.
Shabastar, M. (2021). Governance in crisis: From the Sarpol-e Zahab earthquake to the COVID-19 pandemic. Transcendent Governance Journal, 1(2), 182–186. (in Persian)
Souri, A. (2015). Principles, foundations, and approaches to crisis. Social Crisis Management Journal, 7(24), 99. (in Persian)
Svedin, L. (2015). Managing crises: Threats, dilemmas and opportunities. Routledge.
Taatpour, F., & Mohammadidoust, S. (2023). Analysis of the governance system in water sector crisis management. Aquifer and Qanat Journal, 4(2), 205–214. (in Persian)
Tierney, K. (2014). The social roots of risk: Producing disasters, promoting resilience. Stanford University Press.
Torkian, M., Daneshfard, K., Valikhani, M., & Pilevari, N. (2022). Designing an inter-organizational cohesion model in the implementation of crisis management policies with an interpretive structural approach. Crisis Management Journal, 11(2), 2. (in Persian)
Vaezi, M. (2010). The new international system and management of international crises. Rahbord Quarterly, 19(56), 7. (in Persian)
