احراری، ابراهیم (۱۳۸۴). راهبردهای رسانه ای برای پیشگیری از بحران. فصلنامه پژوهش های ارتباطی، ۱۲(۴۲)، ۱۵۵.
احمدی پور، زهرا، احمدی، ابراهیم (۱۴۰۰). تحلیل عوامل موثر بر ناکامی حکمرانی آب در ایران. نشریه سیاست های راهبردی و کلان، ۸(۳۱)، ۱۱۰-۱۴۰.
آرزو سلامت نیا، فرامند هاشمیزاده. (۱۳۹۹). برنامه واکنش اضطراری به منظور مدیریت بحران در صنایع. نشریه رویکردهای نوین در علوم مدیریت، ۱(۱)، ۳۳-۴۳.
ارژنگی، سولماز، زرگر حاج ابراهیم، فلاحی، علیرضا. (۱۳۹۸). به سوی تدوین چارچوب عملیاتی شبیهسازی تخلیه اضطراری جمعیت بازارهای تاریخی پس از سانحه آتشسوزی. مجله صفه، ۲۹(۸۶)، ۱۰۱-۱۱۹.
آریاننژاد، علی، اقربائی فام، میثم، فتاحی زفرقندی، علی. (۱۴۰۲). ساز و کار مطلوب وضع الزامات حقوقی در شرایط اضطراری مبتنی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامه حقوق اسلامی، ۲(۵۸)، ۵۳۹-۵۶۴.
استوار، مجید، استوار، مجتبی (۱۴۰۱). تاثیر سیاستگذاری دولت بر کیفیت حکمرانی در ایران با رویکرد سیاستهای کلی نظام. نشریه سیاستهای راهبردی و کلان، ۱۰(۴۰)، ۶۶۸-۶۸۴.
اسدی، مونا, شفیعا محمدعلی،یعقوبی، سعید .(۱۳۹۷). مدل مکانیابی-تخصیص تسهیلات بحران با در نظر گرفتن قابلیت اطمینان تحت شرایط عدم قطعیت و تقاضای پویا (مطالعه موردی: بحران زلزله در شهر تهران). پژوهشهای نوین در تصمیمگیری، ۳(۱)، ۱-۲۸.
اطاعت، جواد، منصوریان، اصغر. (۱۳۹۹). رهبری سیاسی و بحران کرونا؛ مطالعه موردی آمریکا، هندوستان و آلمان. نشریه روابط خارجی، ۱۲(۱) (۴۵)، ۷۷-۱۰۲.
ایراندوست، ابراهیم، الوانی، سیدمهدی، معمارزاده، غلامرضا، منطقی، خسرو. (۱۳۹۶). مدیریت حوادث در سازمانهای خدماترسان با رویکرد قابلیت اطمینان بالا. فصلنامه مدیریت بحران، ۱۱(بهار و تابستان)، ۶۳-۷۹.
بیچرانلو، عبدالله (۱۳۸۵). مدیریت بحران ها و حوادث غیرمترقبه. پژوهشنامه حقوق اسلامی، ۷(۲۴)، ۲۲.
جباری، علی،قدرتالله، رحمانی. (۱۴۰۰). تقنین در شرایط اضطراری: مطالعه موردی بیماری کرونا در نظام حقوقی ایران و استرالیا. نشریه حقوق بشر و شهروندی، ۶(۱)، ۱-۳۲.
خراسانی، رضا، کاظمی طامه، علی (۱۴۰۴). چارچوب مفهومی فهم تحولات حکمرانی در بحرانها. مجله رهیافت های سیاسی و بین المللی، ۱۷(۳)، ۲۵-۴۲.
دانائیفرد، حسن (۱۳۹۹). چارچوبی برای تحلیل کشورداری. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۰(۳)، ۱۷۵–۱۸۷.
دانائیفرد، حسن (۱۴۰۰الف). درآمدی بر نظریه بحرانداری: پیوند حکمرانی، مدیریت و عملیات. پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۱(۱)، ۱–۱۰.
دانائیفرد، حسن (۱۴۰۰ب). بهسوی «نظریه سازمانداری»: پیوند حکمرانی، مدیریت و عملیات. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۰(۴)، ۱–۲۰.
دانائیفرد، حسن (۱۴۰۳الف). اعتماد عمومی به فرایند کشورداری: تحلیل نقش حکمرانی، اداره امور عمومی و امور عملیاتی اجرای دولت. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، ۱۴(۴)، ۱–۵۶.
دقتی، عادله، و یعقوبی، نورمحمد (۱۴۰۲). شناسایی عوامل مؤثر بر استقرار اثربخش حکمرانی شبکهای در کشور. حکمرانی و توسعه، 3(2)، ۳۷-۶۲.
دهقانی کاظمی، واحد، یگانهکیا، زینب، صالحی، اسماعیل. (۱۳۹۳). تلفیق ملاحظات واکنش در شرایط اضطراری و ارزیابی اثرات محیط زیستی (EIA)، برای تعیین مکان بهینه تاسیسات و خدمات شهری. نشریه مطالعات شهری، ۳(۱۰)، ۳۷-۴۸.
رشیدی، سعید؛ کمانی، سید محمدحسین؛ و موغلی، علیرضا (۱۴۰۰). تاثیر به کارگیری حکمرانی شبکه ای، بر عناصر مدیریت بحران در بلایای طبیعی در سازمان های مرتبط با بحران استان کهگیلویه وبویراحمد. فصلنامه مسکن و محیط روستا، ۴۰(۱۷۳)، ۷۵-۸۸.
رفیعیان، مجتبی؛ و مطهری، زینب سادات (۱۳۹۱). طراحی مدلی برای مطالعه رویکرد مدیریت ریسک بحران اجتماعمحور: مطالعه موردی طرح دوام (داوطلبین واکنش اضطراری محلات). نشریه مدیریت بحران، ۱(۱) ، ۵-۱۲.
رهنورد، فرج الله، و محمدپور، یلدا (۱۳۹۲). شناسایی معیارهای سنجش مرحله آمادگی مدیریت بحران در ایران. نشریه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، ۳(۱)، ۱۳.
رهنورد، فرج الله، و محمدپور، یلدا (۱۳۹۲). شناسایی معیارهای سنجش مرحله آمادگی مدیریت بحران در ایران. نشریه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، ۳(۱)، ۱۳.
زراعتی نیشابوری، سپیده، خزیمه نژاد، حسین، و بیرانوند، زینب (۱۴۰۳). درک دقیق تر از سامانه های حکمرانی به منظور مدیریت پایدار آب با نگاهی ویژه به شرایط ایران. مجله مدیریت آب و آبیاری، ۱۴(۲)، ۳۷۵-۴۰۳.
ساعدی، عبدالله (۱۴۰۴). حکمرانی تاب آور: الگویی پایدار در مدیریت ریسک و بحران. نشریه مدیریت بحران های اجتماعی، ۱۷(۵۸)، ۵۷-۸۶.
سیدی، سید امیرحسین، جاوید، محمدجواد. (۱۴۰۱). مدیریت شرایط اضطراری سلامت در دوران بیماری کرونا؛ مطالعه تطبیقی ایران و قطر. نشریه حقوق بشر و شهروندی، ۶(۲)، ۲۲۳-۲۵۰.
شبستر، محسن (۱۴۰۰). حکمرانی در بحران؛ از زلزله سرپل ذهاب تا پاندمی کرونا. نشریه حکمرانی متعالی، ۱(۲)، ۱۸۲-۱۸۶.
شوقی کلخوران، محمدحسین، استوار ایزدخواه، یاسمین، حسینی، محمود. (۱۳۹۹). ارتقاء روشهای ارزیابی ساختمانهای تاثیرگذار برای واکنش اضطراری پس از زلزله. مجله علوم و مهندسی زلزله، ۷(۲)، ۱۵۳-۱۶۸.
صمدی فروشانی، میراسماعیلی، سیده سمانه، نصیری (۱۴۰۲). تحلیل سیستم حکمرانی شبکهای مدیریت بحران شهر تهران مبتنی بر حاکمیت مشارکتی: کاربردی از تحلیل شبکههای اجتماعی. فصلنامه علمی دانش پیشگیری و مدیریت بحران، ۱۳(۲)، ۱۴۴-۱۶۳.
صمدی میارکلائی، حمزه، صمدی میارکلائی، حسین. (۱۴۰۲). عوامل ناکامی نظام حکمرانی ایالات متحده آمریکا در مدیریت بحران همه گیری ویروس کووید-۱۹. نشریه مطالعات راهبردی آمریکا، ۲(۸)، ۱۵۷-۱۸۹.
طاعت پور، فاطمه، و محمدیدوست، سلیمان (۱۴۰۲). تحلیل نظام حکمرانی در مدیریت بحران بخش آب. مجله آبخوان و قنات، ۴(۲)، ۲۰۵-۲۱۴.
عباسی، بیژن؛ و صادقی، محمدحسین (۱۳۹۷). نسبت سنجی صلاحیت های شورای عالی مدیریت بحران و سازمان مدیریت بحران کشور با مؤلفه های حکمرانی خوب. نشریه حقوق اداری، ۵(۱۵)، ۱۰۳.
عباسی، بیژن؛ و صادقی، محمدحسین (۱۳۹۷). نسبت سنجی صلاحیت های شورای عالی مدیریت بحران و سازمان مدیریت بحران کشور با مؤلفه های حکمرانی خوب. نشریه حقوق اداری، ۵(۱۵)، ۱۰۳.
عبدی دانشپور، زهره؛ فلاحی، علیرضا؛ و مرادی، داریوش (۱۳۹۵). تحلیل روابط بین سازمانی در مدیریت بحران در شهر اصفهان. نشریه مدیریت بحران، ۵(۱)، ۲۵-۳۷.
فرجی سبکبار، حسنعلی، مدیری، مهدی، آقاطاهر، رضا، تقیزاده قلعهجوقی، سیامک، رحیمی، سعید. (۱۳۹۵). طراحی سامانه واکنش اضطراری در مدیریت بحرانهای طبیعی (زلزله) با استفاده از تله ژئوانفورماتیک. نشریه اطلاعات جغرافیایی (سپهر)، ۲۵(۹۷)، ۱۵-۲۸.
فریادی، مسعود، نجابتخواه، مرتضی. (۱۴۰۱). چالشهای حقوق اداری در مدیریت شرایط اضطراری بهداشتی. مجله تحقیقات حقوقی، ۲۵(۹۷)، ۲۳۷-۲۶۰.
قدیری نوفرست، علی؛ و سینائی، وحید (۱۴۰۰). بحران کرونا؛ تغییر یا تداوم الگوهای حکمرانی در دولت جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامه علوم سیاسی، ۱۶(۲)، ۱۷۵-۲۲۰.
کرمی، زین العابدین؛ حسن آبادی، داود؛ و لطفی، شهرزاد (۱۳۹۹). تحلیل و بررسی نقش دولت در مدیریت و برنامه ریزی بحران های گردشگری؛ مطالعه موردی بحران کرونا. فصلنامه نگرش های نو در جغرافیای انسانی، ۱۲(۳)، ۶۱۷-۶۳۹.
کمالی، یحیی؛ و میرزایی، جلال (۱۳۹۶). مقایسه ساختار مدیریت بحران در ایران، ژاپن، هند و ترکیه. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، ۷(۲۵)، ۲۴۵-۲۸۹.
گلوردی، مهدی (۱۳۹۶). تابآوری ملی: مروری بر ادبیات تحقیق. مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، 7 (۲۵)، ۲۹۳-۳۱۰.
ممدوحی، امیررضا، شریعتی، مهدی، ناظمی، محسن، عباسی، محمدحسین. (۱۴۰۱). مدلسازی پویای برخی سیاستهای مدیریتی در تخلیه اضطراری. پژوهشنامه حمل و نقل، ۱۹(۲)، ۱۳۵-۱۴۸.
منصوری، مرضیه؛ و حسن زاده، اسماعیل. (۱۴۰۴). تحلیل سیاست انحصار دولتی در مدیریت بحران اقتصادی در ایران (جنگ جهانی دوم): ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵. فصلنامه پژوهش های تاریخی، ۱۷(۲)، ۳۹-۵۹.
مولوی، زینب؛ طهماسبی، رضا؛ دانائیفرد، حسن؛ و حمیدیزاده، علی (۱۳۹۸). بوروکراسیهراسی و ادراک از تابآوری ملی. مدیریت سازمانهای دولتی، ۷(۲۶)، ۱۴۹-۱۶۴.
نصری فخر داوود، صدیقه (۱۴۰۱). مدیریت بحران ها و بلایای طبیعی: مطالعه تطبیقی ایران و آسیای مرکزی. فصلنامه مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز، ۲۸(۱۱۹)، ۱۵۳-۱۷۳.
Aboualola, M., Abualsaud, K., Khattab, T., Zorba, N., & Hassanein, H. S. (2023). Edge technologies for disaster management: A survey of social media and artificial intelligence integration. IEEE access, 11, 73782-73802.
Alexander, D. E. (2002). Principles of emergency planning and management. oxford university press.
Biggs, R. S., Frankel, S. J., Cole, L. E., Kosta, K. L., & Goeller, M. (2022). Initial Emergency Response: Organizational Structure and Coordination. In Tactical sciences for biosecurity in animal and plant systems (pp. 262-292). IGI Global.
Bram, S., & Vestergren, S. (2012). Emergency Response Systems: Concepts, features, evaluation and design.
Chen, N., Liu, W., Bai, R., & Chen, A. (2019). Application of computational intelligence technologies in emergency management: a literature review. Artificial Intelligence Review, 52(3), 2131-2168.
Chen, R., Sharman, R., Rao, H. R., & Upadhyaya, S. (2007). Design principles for emergency response management systems. Journal of Information Systems and e-Business Management, 5(3), 81-98.
Chen, R., Sharman, R., Rao, H. R., & Upadhyaya, S. (2007). Design principles for critical incident response systems. Information Systems and E-Business Management, 5(3), 201-227.
Choi, S. O. (2008). Emergency Management: Implications from a Strategic Management Perspective. Journal of Homeland Security & Emergency Management, 5(1).
Comfort, et al., & Scheinert, S. (2010). Designing adaptive systems for disaster mitigation and response: The role of structure. Designing resilience: Preparing for extreme events, 33.
Danaeefard, H. (2026). Why policies fail: a diagnostic framework for public policy analysis. International Journal of Sociology and Social Policy, 1-17.
Danaeefard, H., & Abbasi, T. (2021). Why and How Does Policy Change over Time: a Narrative Explanation from Iran. Public Organization Review, 21(2), 355-376.
Danaeefard, H., Farazmand, A., & Dastyari, A. (2023). The Iranian coronavirus pandemic (COVID-9) crisismanship: Understanding the contributions of national culture, media, technology and economic system. Public Organization Review, 23(4), 1661-1682.
Danaeefard, H., Kazemi, S. H., & Karimi, M. (2024). Exploring the Challenges of Digital Transformation in the Iranian Public Sector: A Qualitative Study. Public Organization Review, 24(3), 1077-1103.
De Sisto, M., Cavanagh, J., McMurray, A., & Bartram, T. (2019). Emergency management and HRM in local governments: HR professionals as network managers. Asia Pacific journal of human resources, 57(2), 227-246.
Emami, P., & Marzban, A. (2023). The synergy of artificial intelligence (AI) and geographic information systems (GIS) for enhanced disaster management: opportunities and challenges. Disaster Medicine and Public Health Preparedness, 17, e507.
Farazmand, A., & Danaeefard, H. (2021). Crisismanship under the Most Severe Sanctions: Lessons learned from the Iranian government’s responses to the COVID-19. International Journal of Public Administration, 44(13), 1149-1164.
Farazmand, A., & Danaeefard, H. (2021). Iranian government’s responses to the coronavirus pandemic (COVID-19): An empirical analysis. International Journal of Public Administration, 44(11-12), 931-942.
Farazmand, A., Danaeefard, H., & Ghanbary Vanani, R. (2024). The contributions of the Iranian health‐care system in the crisismanship of COVID‐19: A qualitative study. Politics & Policy, 52(5), 1137-1160.
Farazmand, A., Danaeefard, H., Abbasi, T., & Ghanbari, A. (2025). Iran’s Policy Responses to Fight with COVID-19: from Losing Opportunities and the Chaotic Measures to Evidence-based Decisions Making. Public Organization Review, 1-18.
Guo, X., Kapucu, N., & Huang, J. (2021). Examining resilience of disaster response system in response to COVID-19. International Journal of Disaster Risk Reduction, 59, 102239.
Ha, K. M., & Ahn, J. Y. (2008). National emergency management systems: the United States and Korea. Journal of Emergency Management, 6(2), 31-44.
Henstra, D. (2010). Evaluating local government emergency management programs: What framework should public managers adopt?. Public Administration Review, 70(2), 236-246.
Hofmann, M., Sackmann, S., & Betke, H. (2013, March). Using workflow management systems to improve disaster response processes. In 2013 27th International Conference on Advanced Information Networking and Applications Workshops (pp. 261-266). IEEE.
Jackson, S., & Ferris, T. L. (2013). Resilience principles for engineered systems. Systems Engineering, 16(2), 152-164.
James, H., & Paton, D. (2015). Social capital and the cultural contexts of disaster recovery outcomes in Myanmar and Taiwan. Global Change, Peace & Security, 27(2), 207-228.
Jahangiri, M., Jahangiri, M., & Najafgholipour, M. (2020). The sensitivity and specificity analyses of ambient temperature and population size on the transmission rate of the novel coronavirus (COVID-19) in different provinces of Iran. Science of the total environment, 728, 138872.
Johnson, B. J., Goerdel, H. T., Lovrich Jr, N. P., & Pierce, J. C. (2015). Social capital and emergency management planning: A test of community context effects on formal and informal collaboration. The American Review of Public Administration, 45(4), 476-493.
Johnson, R. (2000). GIS technology for disasters and emergency management.
Kapucu, N., & Garayev, V. (2011). Collaborative decision-making in emergency and disaster management. International Journal of Public Administration, 34(6), 366-375.
Khairilmizal, S., Hussin, M. F., Husna, K. A., Kasri, H., Hussain, A. R., & Yassin, A. M. (2020). Effective emergency management: The roles of knowledge and practice of command structure for lead responding agencies. Global Business and Management Research, 12(1), 33-41.
Koliba, C. J., Mills, R. M., & Zia, A. (2011). Accountability in governance networks: An assessment of public, private, and nonprofit emergency management practices following Hurricane Katrina. Public Administration Review, 71(2), 210-220.
Kubatko, O. V., Lytvynenko, S. M., & Voronenko, V. I. (2025). The specifics of digital transformations in Ukraine in emergency situations. Primedia eLaunch.
Kumari, A., & Frazier, T. G. (2021). Evaluating social capital in emergency and disaster management and hazards plans. Natural Hazards, 109(1), 949-973.
Lee, C. H., Wang, D., Lyu, S., Evans, R. D., & Li, L. (2023). A digital transformation-enabled framework and strategies for public health risk response and governance: China's experience. Industrial Management & Data Systems, 123(1), 133-154.
Mann, S. (2014). Human resources and emergency planning: Preparing local governments for times of crisis. Public Administration Quarterly, 163-205.
McLoughlin, D. (1985). A framework for integrated emergency management. Public administration review, 45, 165-172.
Moke, M., & Pfeiffer, T. (2017). The basics of managing emergencies. In International Humanitarian Action: NOHA Textbook (pp. 417-433). Cham: Springer International Publishing.
Mun, G. S. (2017). Reorganization of disaster management systems for effective emergency and disaster response: The pivotal role of the national emergency management agency (NEMA). Journal of the Korea Safety Management & Science, 19(1), 1-8.
Murphy, B. L. (2007). Locating social capital in resilient community-level emergency management. Natural Hazards, 41(2), 297-315.
Nowell, B., Bodkin, C. P., & Bayoumi, D. (2017). Redundancy as a strategy in disaster response systems: A pathway to resilience or a recipe for disaster?. Journal of Contingencies and Crisis Management, 25(3), 123-135.
Peleg, K., Michaelson, M., Shapira, S. C., & Aharonson-Daniel, L. (2003). Principles of emergency management in disasters. Advances in renal replacement therapy, 10(2), 117-121.
Pine, J. C. (2017). Technology and emergency management. John Wiley & Sons.
Rivera, J. D. (2016). Organizational structure and collaboration: emergency management agencies and their choice to work with voluntary organizations in planning. Risk, Hazards & Crisis in Public Policy, 7(4), 160-175.
Robinson, R., & Indulska, J. (2006). Adaptive and resilient systems for emergency response. Recent advances in security teohnology, Proc. Safeguarding Australia 2006, Canberra, 1.
Rose, T., Peinel, G., & Arsenova, E. (2008, October). Process management support for emergency management procedures. In Cunningham, P.: Collaboration and the Knowledge Economy: Issues, Applications, Case Studies. eChallenges e-2008 Conference (pp. 22-24).
Sadeka, S., Mohamad, M. S., Reza, M. I. H., Manap, J., & Sarkar, M. S. K. (2015). Social capital and disaster preparedness: conceptual framework and linkage. J Soc Sci Res, 3, 38-48.
Sakurai, M., & Murayama, Y. (2019). Information technologies and disaster management–Benefits and issues. Progress in Disaster Science, 2, 100012.
Sasie, S. D., Alava, M. A., Zeynu, N., Assele, D. D., Dema, S. T., Argaw, Z. M., ... & Afele, M. A. (2025). Human resource development in public health emergency management: a scoping review. BMJ Public Health, 3(2).
Sell, C., & Braun, I. (2009, May). Using a workflow management system to manage emergency plans. In Proceedings of the 6th International ISCRAM Conference (Vol. 41, p. 43).
Siegel, G. B. (1985). Human resource development for emergency management. Public Administration Review, 45, 107-117.
To, N. T., & Kato, T. (2018). Characteristics and development of policy and institutional structures of emergency response in Vietnam. International journal of disaster risk reduction, 31, 729-741.
